บรรณาธิการบอกกล่าว

                สารอาศรsuebpong2_3มวัฒนธรรมวลัยลักษณ์เริ่มจากวารสารขนาดเล็กจำนวนหน้าไม่มากนัก เมื่อปี  พ.ศ.2541  ใช้ชื่อว่า สารทำนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ครั้นต่อมาเปลี่ยนชื่อมาเป็น สารโครงการอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ เพราะเปลี่ยนชื่อเป็นหน่วยงานชั่วคราวเป็นโครงการจัดตั้ง และในที่สุดก็ชื่อวารสารนี้ว่า สารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ตามชื่อหน่วยงานที่ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งจากสภา เมื่อ พ.ศ.2553 การดำเนินงาน สารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ต่อเนื่องกันมาตามลำดับมิได้หยุด จากจำนวนหน้าน้อยขนาดกระดาษเอสี่ ออกเดือนละ 1 ฉบับ เปลี่ยนมาเป็นขนาดเล็กลง จำนวนหน้ามากขึ้นออกตามวาระ 6 เดือน 1 ฉบับ หรือ ปีละ 2 ฉบับ ก่อนจะออกเป็น 2 ฉบับ ต่อปีนั้นไม่ต้องให้ผู้ทรงคุณวุฒิอ่านตรวจสอบก่อนการตีพิมพ์ ครั้นเปลี่ยนมาเป็นออกปีละ 2 ฉบับ เมื่อราว 3 ปี ที่ผ่านมาก็ให้ผู้ทรงคุณวุฒิแต่ละด้านอ่านตรวจสอบความถูกต้องก่อนจะตีพิมพ์ ทั้งด้านเนื้อหา และรูปแบบ ทั้งนี้ก็เพื่อให้เกิดคุณภาพทางวิชาการมากขึ้นกว่าที่ผ่านมา และมีเนื้อหาหลากหลายมากขึ้นไปอีก งานเขียนที่ตีพิมพ์มีทั้งบทความวิจัย บทความวิชาการ เป็นหลัก และมีบทวิจารณ์วรรณกรรม  บทร้อยกรอง อีกส่วนหนึ่งด้วย การดำเนินการที่ปรับเปลี่ยนใหม่นี้ส่งผลต่อการสื่อสารทางศิลปะและวัฒนธรรมได้ดี เพราะนอกจากจะมีผู้สนใจอ่านมากขึ้นแล้ว ยังมีการส่งบทความวิจัยมาตีพิมพ์ของผู้ที่กำลังศึกษาระดับปริญญาโท เอก และผู้ที่จะยื่นขอตำแหน่งทางวิชาการด้วย สารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์จึงได้เปิดตัวสู่บรรณสารและบรรณพิภพกว้างออกไปอีก

          สารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ฉบับนี้ มีบทความวิจัย บทความวิชาการ ส่งมาตีพิมพ์หลายเรื่อง รวมทั้งบทวิจารณ์วรรณกรรม และร้อยกรองที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับศิลปะและวัฒนธรรม ได้แก่  บทความโนรา: การอนุรักษ์และพัฒนา โดยชวน  เพชรแก้ว บทความTraditional Dance in Malang: Its Changes, Existence, Challenges, and Continuity in the Globalization Era โดย Suparmi, M.Pd. และ Gatut Susanto, M.M., M.Pd บทความขอได้ไหว้รับ: ไอ้ไข่ วัดเจดีย์ โดยอนุชสรา  เรืองมาก บทความกลยุทธ์นักบริหาร: การจัดการด้านการสื่อสารโครงการ โดยนันทดา จันนทร์ศิริ บทความโนราซัดท่าร่วมสมัย โดยธรรมนิตย์ นิคมรัตน์ บทความทุนทางสังคมกับข้อเสนอเชิงนโยบายของการบูรณาการทุนทางสังคมเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น โดยปัณณพงศ์  วงศ์ณาศรี บทความการเปลี่ยนแปลงสิทธิในการเข้าถึงและใช้ประโยชน์ป่าประ และความขัดแย้ง: กรณีศึกษาป่าประในเขตอุทยานแห่งชาติเขานัน อ.นบพิตำ จ.นครศรีธรรมราช โดยสายฝน จิตนุพงศ์ และบทวิจารณ์วรรณกรรม หนังสือเรื่อง ว่างยังวุ่น : ชนชั้น เพศสภาพ และเวลาว่างของผู้หญิงโดยสราวุฒิ ทองศรีคำ ผลงานเขียนรูปแบบต่างๆ ดังกล่าวนี้ล้วนมีคุณค่าต่อผู้อ่านมากน้อยตามความสนใจและประโยชน์ที่จะนำไปใช้ แต่เชื่อว่าเมื่อได้อ่านแล้วก็จะได้ความรู้ ความคิด  ความเข้าใจ และประสบการณ์อย่างแน่นอน ผลงานเขียนทั้งหมดไม่ว่ารูปแบบใดล้วนแต่เป็นผลงานเขียนของผู้รู้ และผู้ชำนาญทางด้านนั้นๆ ทั้งสิ้น จึงเชื่อมั่นได้ว่ามีความแม่นในเนื้อหาอย่างแน่นอน เนื้อหาของสิ่งตีพิมพ์ในสารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ จึงได้มีการนำเอาไปอ้างอิงในการเสนองานทางวิชาการในลักษณะต่างๆ ของนักวิชาการกลุ่มต่างๆ ทั้งในภาคใต้ ภาคอื่นๆ และต่างประเทศ ด้วยเหตุนี้คณะกรรมการจัดทำสารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ จึงมีความตั้งใจที่พัฒนา สารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ให้ดีขึ้นตามลำดับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการพัฒนาเพื่อเข้าสู่มาตรฐานชาติ หรือ ทีซีไอ ซึ่งเป็นการแสดงถึงความได้มาตรฐานของวารสารที่ออกมาสู่สังคม สารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ ก็ประสงค์ดั่งที่กล่าวนี้ ขณะนี้มหาวิทยาลัยฯ ก็มีนโยบายในเรื่องนี้ และคอยกระตุ้นให้วารสารของมหาวิทยาลัยฯ ที่ออกอยู่ได้ดำเนินการในเรื่องนี้ด้วยความเอาใจใส่ จึงเป็นหน้าที่ของคณะกรรมการดำเนินงานสารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ ที่จะต้องดำเนินการเพื่อไปสู่เป้าหมายดังกล่าวนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้  ขอขอบพระคุณผู้เขียนผลงานในสารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ทุกท่านที่ทำให้ สารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ ได้มีตัวตนอยู่ได้ เพราะถ้าไม่มีผลงานเขียนลงตีพิมพ์ สารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ ก็ออกมารับใช้สังคมไม่ได้ งานเขียนที่ลงตีพิมพ์ในวารสารหรือสารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ ทุกฉบับจะมีเนื้อหาเกี่ยวข้องกับศิลปะและวัฒนธรรม หรือวัฒนธรรม ทั้งนี้เพื่อให้สอดคล้องกับชื่อวารสาร ชื่อหน่วยงาน และบทบาทหน้าที่ของหน่วยงานนี้ของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

         ศิลปะและวัฒนธรรม หรือวัฒนธรรมเป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะเป็นสิ่งที่แสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของประเทศ ชาตินั้นๆ หากประเทศ ชาติใดๆ มี ศิลปะและวัฒนธรรมหรือวัฒนธรรมมาก ย่อมบอกได้ว่าคนในประเทศ ชาตินั้นๆ คนมีความเฉลียวฉลาดในการคิดสร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ไม่ว่าเรื่อง ประเพณี อาหารการกิน สิ่งของเครื่องใช้ ภาษา และวรรณกรรม เป็นต้น พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลเดช ตรัสให้คนไทยได้ตระหนักและรับรู้ว่าการรักษาศิลปะและวัฒนธรรม หรือวัฒนธรรมเป็นการรักษาชาติ  พระราชดำรัสนี้นับว่าสำคัญมาก หากคนไทยส่วนใหญ่เดินตามรอยเบื้องพระยุคลบาทแล้ว สิ่งที่ดีงามทั้งหลายก็จะติดตามมาอย่างไม่ต้องสงสัย เพราะเราได้ทำหน้าที่รักษาชาติ ประเทศ และคนไทยแล้ว สารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ จึงได้มีส่วนแบ่งในการทำหน้าที่นี้มายาวนานเกือบ ๒๐ ปี มาแล้ว จึงใคร่เชิญชวนผู้รู้ผู้ที่มีความสามารถในการเขียนเขียนผลงานทางวิชาการด้านศิลปะและวัฒนธรรมส่งไปลงตีพิมพ์ในสารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ ทั้งนี้เพื่อให้เกิดคุณค่าต่อคนไทย ประเทศไทยต่อไปอย่างต่อเนื่อง

      ขอขอบพระคุณผู้เขียนทุกท่านที่ส่งผลงานมาลงตีพิมพ์ในสารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ ฉบับนี้ จึงทำให้สารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์ฉบับนี้มีความสมบูรณ์เต็มตามที่คณะกรรมการดำเนินงานตั้งใจ  ขอให้ความดีในการให้วิทยาทานของท่านต่อผู้อ่านจงส่งผลให้ท่านประสบแด่ความสุขตลอดไป

 

                                                                                             รศ.ดร.สืบพงศ์ ธรรมชาติ
บรรณาธิการ

 

About culturaljo_2016

Check Also

“สารอาศรมวัฒนธรรมวลัยลักษณ์” ได้รับคัดเลือกเข้าสู่ฐานข้อมูล TCI ประจำปี ๒๕๖๐

    & …

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *